Leven met de getijden: sleutel naar gezondheid.

DSC01930
De Tempel van De Magische Bongerd

We willen allemaal gezond zijn. En gelukkig. We willen dat anderen ons lief hebben en we willen genoeg te eten hebben en de hypotheek betalen van ons huisje in het bos. We willen ook wat tijd voor onszelf. En genoeg rust en een beetje plezier. We willen iemand omhelzen, iemand om mee te vrijen en iemand om mee te lachen.

En hoe meer we willen, hoe moeilijker het wordt om dat allemaal voor elkaar te krijgen.

 

 

Het geheim van een gezond, gelukkig leven moet wel bijzonder zijn, kostbaar, moeilijk te vinden en nog moeilijker om voor elkaar te krijgen.

Nou, dat is dus niet zo. Het is juist heel simpel. Zo simpel, dat we eroverheen kijken. Hier komt het:

We worden gezond en gelukkig zodra we ons afstemmen op het Grote Geheel.

Is dat alles?  Zo simpel? Waarom lukt dat dan niet?

Het lukt niet, omdat we het Grote Geheel voortdurend vergeten. Dat is in ons ingebakken, als mens. Op aarde heerst de herhaling:  alles moet de hele tijd opnieuw. Slapen, eten, ademhalen, koken, schoonmaken, verzorgen,voeden, repareren, zo ziet leven op aarde eruit. Er komt geen eind aan. Het leeft maar en het leeft maar en het groeit en het groeit. Eeuwig leven, inderdaad. Het leven is een dans.

Daar dansen wij dus maar in mee.

Daarom is een dagelijks ritueel best fijn. Iets om elke dag te herhalen en even in de verbinding te duiken. Iets om de dans weer in de pas te krijgen, zodat het leven niet de hele tijd op onze tenen gaat staan.

Een van de manieren om je af te stemmen, is door je te verbinden met de getijden. En dit ritueel is daar heel fijn voor.

Ik doe dit ritueel ‘s morgens vroeg met mijn eerste kop thee. Buiten. Een moment waarin ik me letterlijk, fysiek,  even met mijn omgeving verbind. O ja,denk ik dan. Dit is de aarde, hier is mijn huis, hier zijn mijn vrienden, de bomen. Hier is de zon, de wind, het land, mijn achtertuin. Dit ben ik.

Het ritueel zag ik in de film The Story of the Weeping Camel. Een stokoude nomadenvrouw gooide met een bijna nonchalant, eeuwenoud gewoontegebaar een schep thee in de vier windrichtingen. Het lied kreeg ik ooit van een dierbare lerares. De muziek laat ik gewoon ontstaan tijdens het zingen.

Leven tot leven. Vrouw tot vrouw. Zij naar mij. Ik naar jou.

Het zevenvoudig Awen.

Een eenvoudig ritueel om je dagelijks af te stemmen op het Grote Geheel.

Je kunt het ritueel buiten uitvoeren met thee of wijn, die je naar de windstreken plengt.

Of binnen met een kaarsvlam die je naar de windstreken opheft.

 

Ik zing Awen! naar het oosten, waar het leven is.

Ik zing Awen! naar het zuiden, waar  het licht is.

Ik zing Awen! naar het westen, waar de liefde is.

Ik zing Awen! naar het noorden, waar de wet is.

Ik zing Awen! naar boven, waar de wijsheid is.

Ik zing Awen! naar beneden, waar de waarheid is.

Ik zing Awen! naar binnen, zodat het leven in mij vrede maakt met het leven rondom mij.

 

Dat is alles.

 

Het tijdstip op de dag of in het jaar bepaalt waar je begint.

In de lente of ‘s morgens vroeg begin je in het oosten.

Zomer, middag: zuid

Herfst, avond: begin in het westen. Winter, nacht: begin in het noorden. Zo komt er ook een jaar patroon in je ritueel. Dat doet iets.

De drie boven, beneden, binnen markeren de persoonlijke getijden.

Geboorte, begin van iets: begin dan boven.

Dood, afscheid van iets: begin beneden.

Bij plechtige toewijding aan iets: begin binnenin.

 

Awen is Welsh voor levenskracht. Hwt is niet mannelijk of vrouwelijk, het is niet yin of yang of zoiets. Het is gewoon levenskracht. Je weet wel, die kracht die de grassprieten door het asfalt heen omhoogstuwt en die de  monarchenvlinders duizenden kilometers ver laat vliegen. Dat is Awen.

De danspartner van Awen is Nwyvre. Nwyvre is het gewoontepatroon, de drager, de bedrading. Nwyvre wordt zelden genoemd. Nwyvre is onzichtbaar, het Mysterie. Je ziet er pas iets van als Awen, de kracht, erlangs stroomt. Awen is Go. Nwyvre weet, waarheen.

Zo simpel is het echt. Zo simpel, dat we eroverheen kijken. Gelukkig is het ook zo simpel dat we het in een oogwenk weer kunnen oppakken.

Awen!

En jij? Heb jij ook een ritueel dat je graag doet? Wat is jouw manier om terug te komen tot de eenvoud? Deel het met ons. Delen = leven, en leven trekt leven aan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *