All posts by admin

Win jij het Boekfie-Contest?

Lieve lezers, jullie kwamen opeens met iets geniaals:  de boekfie!

10011515_656022664457636_373234558_nEen boekfie is een foto van In Persephone’s Armen bij een tempel
Chantal maakte de eerste boekfie ooit. Kijk nou toch, In Persephone’s Armen bij de Taj Mahal.

En opeens kwamen de boekfie’s overal vandaan. Een prachtige kwam uit een Amersfoortse heilige tuin, een kwam uit Dublin bij een kathedraal, eentje uit Engeland bij een oeroude steencirkel, en, heel toepasselijk, een uit de Malediven bij een zee-heiligdom. Dat kan geen toeval zijn. De vrouwelijke wijsheid ontwaakt. Overal ter wereld laat zij haar stem horen.

Doe je mee en geef je de vrouwelijke wijsheid weer een stem?

Maak deze zomer een  BOEKFIE  van In Persephone’s armen

bij een

TEMPEL

Ver weg zijn of dichtbij, een natuurheiligdom of cultuurpaleis,

het mag allemaal.

Het gaat niet om ver, het gaat om mooi, het gaat om je hart, het gaat om het verhaal – maar boven alles gaat het erom dat wij  samen de stem van de vrouwelijke wijsheid weer laten klinken. Doe je mee?

Dit BOEKFIE-contest loopt tot en met 25 augustus 2014.

Het gaat vooral om de lol. Maar we hebben natuurlijk wel een super leuke prijs voor de makers van de mooiste BOEKFIE.

Win jij de LUISTERREIS naar Tir na nOg, ter waarde van 25 euro, waarin je helemaal kunt wegdromen en ontspannen, net alsof je weer even op vakantie bent?
En sta jij straks als VIP in de Magische Bongerd bij de TELEVISIEOPNAMEN, eind augustus?Hoe cool is dat.

In het najaar komt De Magische Bongerd een VOL UUR op de plaatselijke tv. Natuurlijk kun je ook kijken op het internet.
NB Heb jij contacten bij de landelijke televisie of landelijke kranten, pb of mail ons dan  🙂

Anyway. Doe je mee, stuur dan jouw BOEKFIE op aan: HalloDebora at demagischebongerd pnt nl met je naam en leuke bijzonderheden, zoals waar hij is gemaakt en wat je maar kwijt wilt over jouw tempel. We zetten ze allemaal in de galerij en natuurlijk ook op FB. Met of zonder jouw verhaal, met of zonder jouw naam, net wat jij graag wilt.

10173566_10151929232686626_922731422_n 1015982_10200995580170754_1547556784_o 10389969_713412552052464_4403616218252383947_n

Tempeltraining

De Deuren van de Tempel zijn geopend.

In september 2015 begint het tweede jaar van de Tempeltraining.  We werken dit jaar in het Rijk van de Maan.

In deze opleiding leer je alle geheimen van de Hermetische Kabbala.

Je gaat je oefenen in het helderziend waarnemen . Je ervaart  de diepere betekenis van mythen en symbolen door middel van ritueel en mythisch drama. Je leert veel over je energetische lichamen en je bouwt stap voor stap je ‘ka-lichaam’op door specifiek energetisch lichaamswerk. En je krijgt theorie over westerse esoterie, symboliek, levensboom.

Een goede esoterische training in het Rijk van de Maan is er aandacht voor  Divinatietechnieken. Kruiden. Astrologie. Aura’s lezen. Op afstand waarnemen.  Al die dingen leer je niet dogmatisch, maar je krijgt gereedschappen waarmee je zelf verder kunt werken en experimenteren, alleen of met de andere tempel-priesteressen  uit je groep

De Tempel is een volwaardige mysterieschool, ingebed in de Traditionele Europese Wijsheid.

Als jij je innerlijke kracht verder wilt ontwikkelen, als je priesteres in jou wakker wil worden en om voeding vraagt, lees dan meer op de website In de Tempel: 

Of meld je direct aan voor een vrijblijvend toelatingsgesprek waarin we samen bespreken wat bij jou past.

Tempeltraining – F.A.Q.

Wie overweegt om een serieuze tempeltraining te beginnen, op zoek naar het mysterie, loopt altijd tegen vragen op. Diepe vragen en praktische vragen. Hier staan er een aantal.

Ik voel dat dit mijn weg is, maar hoe weet ik nu, of ik nu al moet beginnen? 

48552-courage-is-the-discoveryDat weet je niet, dat kies je. Hoe goed je je ook voorbereidt, het moment dat je er klaar voor bent, komt nooit. Het gaat er ook niet om, dat je er klaar voor bent. Het gaat erom, dat je het aandurft om te springen, dat je opkrabbelt als je valt, dat je er stáát. Niet uit bravoure, maar uit innerlijke moed. Natuurlijk, het helpt om je hersens erbij te houden en je voor te bereiden, je huiswerk te doen. Maar verder is het jouw sprong in het diepe, een beslissing om  verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen leven. Eerder kunnen anderen niet op je bouwen, en dat is nodig in de tempel. Er komt een moment, waarin alles van JOU afhangt waarin een ander op je rekent. Als jij jezelf niet vertrouwt en je keuze laat bepalen door je adviseurs of je orakel, ben je nog niet toe aan de tempel.  

Een deel van mij wil hier helemaal niet zijn. Moet ik niet eerst leren in het hier en nu te leven?

Mensen die tempelwerk willen doen, zijn mensen met veel fantasie. Ze voelen zich in deze wereld niet echt thuis en ervaren een voortdurend verlangen naar iets hogers, naar het feeërieke. Is een zoektocht door Tir na nOg, het Elfenland, dan wel een goed idee?

Daar kan ik kort over zijn: Ja, Elfenland is een bijzonder goed idee.

Niet, om erin weg te dromen en voorgoed te verdwijnen, maar omdat onze wilde ziel daar  thuis is. Onze wilde ziel verbindt zich niet met deze uiterlijke wereld, maar roept ons voortdurend naar binnen, omdat ze daar allerlei kostbare schatten heeft ontdekt. Het hele idee is om die schatten op te gaan halen en in het hier en nu een plaats te geven.

In de tempel train je de verbeelding, maar is dat geen weglopen van de werkelijkheid?

BbYGU0sCYAEJnnY.jpg-largeTempelwerk is het tegenovergestelde van gamen en het lijkt ook niet op dronkenschap. Bij gamen vertrek je naar de verbeeldingswereld van een ander. Je brengt vele kostbare uren door in die droomwereld, je vecht er met niet bestaande nep-demonen. Bij  dronkenschap vecht je weliswaar met je eigen innerlijke monsters, maar door de drank sta je machteloos tegenover hen. In beide gevallen kom je met lege handen terug, hongeriger en ontevredener dan ooit. Anderen moeten je voeden en helpen.

In de tempel vertrek je met een duidelijk doel. Je gaat de droomwereld, je worstelt met heel reële monsters en obstakels, namelijk de innerlijke gestalte van jouw eigen problemen. Maar waar de drank je machteloos maakt en je wil verzwakt, is het tempelwerk er juist op gericht om al je krachten te bundelen. Je krijgt reële hulp van je eigen verworvenheden en zelfs van de natuurkrachten die gestalte aannemen. Zij helpen je om de moeilijkheden te overwinnen. Je komt terug en brengt een stukje van het prachtige droomland mee naar het dagelijks leven. Je bezit spirituele schatten die je rijkelijk kunt uitdelen. Je voedt anderen door jouw werk. 

Ik wil tempelwerk leren omdat ik mijn leven naar mijn zin wil maken.

1450773_10151568673672537_278008422_nGoed plan. Omhels wat je tegenkomt en draag het als een man, als een magiër. Treur niet als het tempelwerk je in verbinding brengt met alles wat leeft. Houd moed als je je eigen machteloosheid ontdekt tegenover de grote krachten van de natuur. Deel uit wat je gewonnen hebt. Dan ga je een beste  tijd tegemoet. Je eigen wereld zal er zo van opknappen, dat je hem nauwelijks nog herkent. Niet als doel, maar als onvermijdelijk gevolg van jouw moed en trouw.

 

 

Ik wil tempelwerk doen om mijn vijanden te verslaan.
Conjuration-of-Lugh-rods-014_MASTER-e1335411144367

In de tempel ontmoet je jezelf. Wie zichzelf overwint, is onoverwinnelijk, voor welke vijand ook. Wees welkom. Als je durft.

 

 

Ik wil geen geld betalen voor spiritueel werk. Ik vind ook eigenlijk, dat dat niet kan.

1176321_511576815580514_919804913_nJouw spirituele ontwikkeling hoeft je geen cent te kosten. Alles is in de natuur te vinden: de wind en de zee, de bomen en de wolken leren je alles wat je weten moet, als je goed luistert. Je dromen kunnen je diepe wijsheid brengen. Ook het pad van het haardvuur is een heel legitieme trainingsweg. Als je je verlangen naar de innerlijke wereld wegzet en gewoon je werk omarmt en er gaat staan, vol aandacht en liefde je dagelijks leven leidt, dan leer je alles wat je leren moet.  Alles is gewoon op het internet te vinden: kennis, boeken, rituelen, gezelschap, inspiratie en ook schriftelijke trainingen. Misschien leer je op die manier wel veel meer, ook al gaat het langzamer.

Er is maar één weg: jouw weg. Er is wel een universele wet: uiteindelijk kost het spirituele pad je alles wat je hebt – plus een beetje extra. Betaal je niet met geld, dan betaal je met tijd, met discipline, of met eenzaamheid. Omhels jouw weg, dan brengt die je waar je wezen wilt.

Ik wil graag tempelwerk doen want ik vind mijn spirituele ontwikkeling zo belangrijk!

taart 2Om dan ook maar een misverstand uit de weg te ruimen: Tempeltraining is eigenlijk niet bedoeld voor jouw spirituele ontwikkeling en ook niet, om een Inwijding te verkrijgen, of zoiets. Die dingen zijn bijverschijnselen.  Het  enige doel van de tempeltraining is dat we de schatten in de innerlijke wereld gaan ophalen, om die uit te delen.  Wat het ook kost. Daar heeft onze wereld namelijk dringend behoefte aan.

Natuurlijk, wie appelen vaart, die appelen eet. Je kunt geen spirituele schatten ophalen onder er zelf door te worden aangeraakt. Die vreugde en kracht kleeft je aan, het wordt een vanzelfsprekendheid voor je. Maar  als je er vooral zelf beter van wilt worden, vind je die schatten niet. Kosmisch geintje.

 

Wil je over de tempel lezen, koop dan de roman  In Persephone’s armen. 

Wil je eens kijken in de tempel, kom dan naar een lezing of workshop.

Wil je zelf in de tempel leren werken, ga dan naar de Tempel en klop op de deur.

 

 

 

 

The Path of Initiation

caersidi450pxWe, all of humanity and many other beings as well, are walking the Path of Initiation.

For the most part, such knowledge resides in the unconscious. We live, we love and we suffer, until there seeps through to us this vague notion that, in the very nature of things, there must be something more, and then curiosity’s fuse begins to burn. For some of us, most notably those of us born under the sign of Gemini, this intense curiosity becomes impossible to ignore: it becomes clear that, for every Mystery, there must be an associated Path. We instinctively know that, if found, if followed, this Path will lead us to some glorious destiny, of which, in truth, we have not the slightest idea except that it is True, and Big, and Beautiful. We know it in our hearts, where we have touched its shadow, and that very shadow fills us with awe and wonder, with love and delight. The shadow-flame of this destiny burns in our hearts, sets aflame a radiant longing that cannot be explained and cannot be ignored. It is a mystery. Once that longing is lit, nothing can extinguish it.

It is precisely this fiery longing that brings us, fleet of foot, to the doors of a Mystery school.

When we enter, what do we want, what do we expect? We have all sorts of politically correct and practical answers, like, ‘We expect to find guidance,’ or, ‘We need road-signs’ – or the oft- heard and stiflingly correct: We want to know in order to serve’. But in truth, all we really want is to find the Light. We want to embrace the glorious Mystery that has been tantalising us; we want to meet it face to face, and become one with it. We want its love and we want its power and we want its wisdom. We want Initiation…and we want it now, today.

Of course, having come this far, most of us are streetwise and realistic; we understand that precious pearls come at a price, and we allow ourselves to be lured into buying lessons and doing a bit of daily meditation. Good things take time. Having a request granted takes time. Why, even enrolling in the school takes time. We wait patiently and once we’re in, kill time by plodding away at the central course that every Mystery School will provide. We toil away at the Foundation Course, bravely biting back our disappointment at not being placed on the Advanced Course – where we secretly feel we really ought to be.

It is hard. First thing we know, life throws us into the thick of the surf. We are off on some mystical sea voyage. Braving the breakers, at least we know something is happening. Apparently we have been accepted on some inner level, and our journey has actually and truly started. The Path often feels as ephemeral as the silver shadow of the Moon across the Sea. All the time we make perfect reports, doing our best to show those Higher Initiates how proficient we are, how well prepared we were, how much effort we are willing to put in so that They see that we are ready for Initiation. We submit our work to a supervisor and ignore her advice. But we get through.

Next comes the sheer wave-wall of the Advanced Course. On we paddle. The lessons suggest we do a bit of work on our raft, fixing it up as we wait. Patiently we polish every fender and decorate the woodwork, until it becomes a lovely vessel, our pride and joy. We fashion first one sail and then a whole set of sails, and still They are not ready. So we learn how to navigate; we get to know our ship until she obeys our very thoughts. And still no Initiation. We yearn for it, like a child putting aside the main course, longing for dessert. We begin to wonder. Must we really meditate every day? When will They see that I am ready? Two years? Five years? Are we wasting my time? Slowly, we begin to despair. We feel deserted. We are on the wrong track. We must be.

At this point, most of us stop. Many turn back and head for the shore; some set their boats adrift and go in search of a better path; some simply give up and drown in daily life’s shallow pool.

But some of us are fools without other options, and for lack of other true alternatives, we plod on, and on, and on. A vague contour darkens in the distance. At first, we think it is a ship. On closer look, we realise, it is a cloud. With alarming speed, it grows and darkens, and next thing we know, rain begins to pour, lightening flashes. We have hit on something big! Great power is afoot! The Light!

Excitedly, we continue – and, before we know it, the lightning hits our beautiful vessel. We are shipwrecked, big time. As the storm subsides, we find ourselves half in shock in the cold water, shivering among the debris of our proud little raft, useless now and utterly broken. The Light was not in the lightning, nor in the storm.

We are lost at sea and drowning. For a moment, hope flares as the Sun breaks through the clouds. The whole of the sky lights up, displaying golden lining on every cloud as far as the eye can see. Then it fades and, we realise, the Light is not in the sun and clouds. We grow quiet as we surrender to the water, drifting on its soft, rocking, lullaby waves. Now, all is lost.

We relax into the sea, which, somehow, seems a little less cold. Night falls and the stars appear, diamonds in their mind-blowing multitudes. On we drift, aimlessly lost; at the mercy of the waves. We grow hungry; there is nothing to eat. We grow thirsty, there is nothing to drink.

1186263_597373063634820_985857118_nThe Morningstar finds us still alive, amazed that we haven’t drowned just yet, more amazed as we realise that we are in a new boat.  Lightly, it skids across the water. It has a ring of familiarity, and with a shock, we recognise our very own raft that we have worked on for so long! It has turned into a boat, made of pure light! Now we are talking!

We climb the mast at lightning speed because, surely, the Mystery we searched for so long must lie ahead, just over the horizon. But no – all we see are many, many other boats of light, scattered across the sea in a sad and random mess, like the stars across the heavens, flotsam constellations oscillating, changing. But there is no Path. No Light. Then, the terrible truth hits us. We realise that we have been fools from the start. There is no Path. There never was.

Silently, we turn our boat, breathing her Light, our own Light, a Light more glorious than any Light we had ever expected. Then it dawns on us. This is the Light we were looking for. It is in our very own hands! The Light is the brilliantly scattered beautiful web of diamond stars, shining and shimmering. And we are part of it. We always were a part of it, from the very, very start. We just didn’t have eyes to see.

Someone comes along with an offer of Initiation. We have a lovely ceremony and a good party, and then we move on, for there is work to do. Near the shore, we see wave upon wave of this beautiful light, creatures of light ebbing and flowing, breaking like surf in their attempt to reach the Sea:Wave upon wave reaching out, reclining, reaching out again. Some even venture out onto the water in tiny little rafts, boats, surfboards or even the occasional ocean liner, and we rush to their aid. Often, they cannot see us at all, so we build little boats to make ourselves visible to them. We guide them along, help them get familiar with their vessel, laying out Paths of Light, until they are in deep enough water, where they can safely abandon their crafts and sail free.

As we do so, we become familiar with the Sea. We search out its currents; we live off seaweed; we dance with the seagulls; we make friends with fishermen, merchants, navy and mermaids who teach the mysteries of Tir of Tonn, Land under the Waves.

This is the greatest Mystery of all, that we are One, a starry web of One Brilliance, its lights scattered across time and space.  This is what Initiation is all about, to understand that truly we are Light, One Light. To find the One, we must blend our lights together as One. And for this, we must make a leap of faith across the abyss of isolation. It is the highest Initiation of all, and we call it Love. Over and over again, we need to take this initiation, this grand leap of faith.

Go for it. Pray. Reach out for the Light. And when you have prepared for all you’re worth, just close your eyes and jump.

 

 

Welke priesteres ben jij?

395px-Snake_Goddess_Crete_1600BCIn de tijd van Elora werkten vele vrouwen in de tempel als priesteres. Boven de tempel stond: ken jezelf.  

Er is geen ‘juist’ antwoord.

Zinloze meetlat
We zijn zo gewend aan een meetlat die ons veroordeelt! Maar in die tijd kwam niet in een vrouw op dat ze te dik zou zijn of te dun, te snel of te langzaam. Dat is een zinloze meetlat. Juist in haar uniekheid begon haar kracht.

Functionele kracht
Maar kracht is natuurlijk pas kracht als het ergens voor wordt gebruikt. Neem nu het uiterlijk.  Als je als danseres werkt, ziet iedereen meteen hoe goed jij in je lichaam zit. Dat is je kracht, daar speel je mee, als danseres. Maar als jij een levensreddende drank maakt, is je verstand je kracht. Dan doet je haarkleur er dus niet toe. En wat kan het schelen hoe dik je dijen zijn, wanneer jij als diplomaat een rampzalige ruzie tussen twee vorsten kunt bezweren?

De tempel werkte niet met schoonheidsnormen, maar trainde iedere vrouw om in haar persoonlijke, unieke kracht te staan, in verbinding met elkaar. Grappig genoeg word je daar nu juist super mooi van.

Waar schitter jij?
Als jij in de tempel leefde, wie zou jij dan zijn? Wat is jouw kracht? Doe de Ken jezelf Kwis.

1. Je wandelt op een mooie zomeravond langs een rustig deel van het strand. Een sliert mist hangt over zee. Je hoort de meeuwen en dan…

d. hoor je in de verte ineens het lied van een zeemeermin; je ziet haar gestalte en je begrijpt ineens wat ze je vertellen wil.
a. valt je oog op een groot veld zeekraal; je loopt erheen om er wat van te plukken en terwijl je het proeft, valt je een geweldig nieuw recept in.
b. trek je direct je schoenen uit om het zand onder je voeten te voelen en het water, als het over je voeten golft; je bent je intens bewust hoe de wind aan je haren trekt en hoe de zonnestralen je huid strelen. Mm.
c. valt het je op, hoeveel schepen er vandaag onderweg zijn; je telt er zeker vijf, plus dertien surfers, (waaronder een héél knappe).

2. Je bent uitgenodigd op een groot feest. Hoe breng je de avond door?

c. Kletsen! Je hangt de hele avond met een drankje op een van die zalige loungebanken. Beetje kletsen, beetje netwerken, paar nieuwe mensen ontmoeten. De avond kan niet stuk.
b. Je sprint naar de dansvloer en je danst je helemaal uit je dak.
a. Je proeft alle zeven soorten zelfgebrouwen bier en wijn van de gastheer en gastvrouw. Natuurlijk wisselen jullie de beste recepten uit.
d. Even dansen, drankje, even gezellig kletsen en dan ga je snel weer weg, anders ben je dagenlang gevloerd. Zo’n lawaaierig feest is veel te heftig voor jou.

3. Tijd om je huis te poetsen. Hoe pak je dat aan?

b. Je pakt de stofzuiger en scheurt als een wervelwind door het huis. Binnen een uur ziet alles er weer een beetje toonbaar uit. En af en toe schakel je gewoon hulp in.
a. Je gebruikt een biologisch schoonmaakmiddel met een lekker geurtje en je poetst liefdevol je mooie spulletjes af. Allemaal. Een voor een. Heerlijk.
c. Je danst wat rond met een plumeau. Spelenderwijs worden alle hoeken en plinten weer schoon. Kleine moeite, groot effect.
d. Je favoriete klusje is de afwas. Lekker spelen met het water en bellen blazen met het sop.

4. Je vriendin stuurt je een naar berichtje. Ze is behoorlijk met zichzelf aan het tobben en nu krijg jij het allemaal over je heen. Hoe reageer je?

c. Je belt haar gewoon even op om te horen wat haar zo dwars zit. En je kijkt of je iets voor haar kunt regelen.
d. Je voelt precies waar ze mee worstelt. Het is oud karma, niet belangrijk. Je negeert haar en probeert het van je af te zetten, al raakt het je behoorlijk. Je steekt een kaars voor haar aan.
a. Je maakt jouw speciale ontspannings-kruidenmengsel voor haar en raadt haar aan om eens lekker in bad te gaan liggen.
b. Je hebt dit weekeind een leuke Rode Tent meet up, toevallig over sensualiteit en zintuiglijk genieten. Net wat zij nodig heeft. Het kostte wat overreding maar uiteindelijk sleep je haar mee.

5. Een van je buren/collega’s vertoont herhaaldelijk hufterig gedrag.

c. Je spreekt hem aan, je zegt dat je hier niet van gediend bent en je vraagt hem vriendelijk om ermee op te houden.
d. Je ziet direct wat er mis is, waarom hij zo reageert en je probeert met hem in gesprek te komen.
a. Je kalmeert jezelf met je nieuwe wierook en een kop kruidenthee. Er schiet je een fikse vervloeking te binnen en je vraagt je af wat er zou gebeuren, als je de wierookas over zijn auto zou sprenkelen.
b. Je moet erg om hem lachen. Wat doet die kerel toch elke keer moeilijk? Misschien heeft hij niet genoeg seks.

6. Waarom houden je vrienden zoveel van jou?

a. Jij maakt de lekkerste kruidenthee en jouw masserende handen zijn een legende.
b. Jij geeft goeie feestjes en je sleept iedereen mee.
c. Jij hebt gewoon een dijk van een netwerk; er zijn zoveel leuke mensen en jij kent ze allemaal.
d. Jij bent degene naar wie ze toe komen voor raad en een luisterend oor.

 

DSC02048Vooral A: Aïshna, de Kruidenmeesteres

Je hebt liefde voor de natuur en oog voor detail, je voelt de ritmen en getijdenin je bloed. Je bent zorgvuldig en je gaat niet over een nacht ijs, kortom, jij verstaat de natuur als geen ander. Kruiden spreken je aan en je begrijpt hun taal. Het kan haast niet anders of dat heb je geleerd in een vorig leven als kruidenexpert!

zeewierdans500pxVooral B: Lydiah, de Dansvoogdes

Je bent sensueel en gevoelig, je lichaam is je instrument, lichaamstaal is jouw taal, waar je mee kunt spelen. Jij laat je zien, iedereen herkent het. Je bent ritmisch, beweeglijk, expressief. Jij kunt alles overbrengen door de dans. De kans is groot dat je ooit tempeldanseres bent geweest!

lees-hier-de-integrale-toespraak-van-koningin-beatrix-id3921110-620x400Vooral C: Rhea Elodia, de diplomaat

Jij houdt je hoofd erbij. Uit de onmogelijke hoeveelheid zintuiglijke indrukken kun jij de hoofdzaken van de bijzaken onderscheiden. Schrijven is je tweede natuur. Je hebt een oog voor patronen. In de omgang met mensen ga je al even fijnzinnig te werk. Kortom, je bent een geboren diplomaat en waarschijnlijk heb je al een paar levens achter de rug als hogepriesteres of tempelbestuurder.

caersidi450pxVooral D: Ilia, de mysterieuze Ziener

Jij hebt net als de kruidenexpert een grote voeling met de natuur, maar jouw sensitiviteit gaat nog dieper; je hebt echt een open lijntje met de innerlijke kant van de dingen. Je kunt beelden zien en sferen goed invoelen, kortom, je hebt alles in je  wat een goede ziener nodig heeft. Waarschijnlijk weet jij precies, hoeveel levens je al op die manier hebt dienstgedaan!

En? Wie ben jij? Herken je je in haar? Laat het ons weten! Enne, Like In Persephone’s armen op Facebook.

Ken je deze wijze vrouwen nog niet, bestel dan hier het boek en leef een poosje met hen mee, in de tempel. 

Slangengif

395px-Snake_Goddess_Crete_1600BCIn de oudheid zijn vele afbeeldingen gevonden van vrouwen met slangen. De slangengodinnen van Kreta zijn heel bekend. Maar over de functie van die slangen is niet veel bekend.

Tijdens het schrijven zag ik in mijn verbeelding hoe de slangen de tempelschatten bewaakten en dat er priesteressen immuun voor waren. Het leek heel logisch. Fysiologisch zou het ook best kunnen, want het immuunsysteem is een heel flexibel systeem. In de bijbel staat een verhaal over Paulus die een slangenbeet overleefde. Maar  harde bewijzen kon ik niet zo makkelijk vinden.

Als imker heb ik ervaring met een bijengifallergie, waar je ook met de juiste behandeling overheen kunt groeien. En omdat alles verder zo logisch was, heb ik die slangen gebruikt. Een roman is ten slotte geen wetenschappelijk artikel voor de Lancet.

Maar kijk, wat ik nu vind: een 45 jarige man die imuniteit heeft opgebouwd  voor slangengif. Hij laat  zich al jaren door slangen bijten. DON’T TRY THIS AT HOME.

Een andere slangenman is Tim Friede. Ik raad het niemand aan. Er worden hier grenzen overschreden. Dit is werk voor helden.

Leven met de getijden: sleutel naar gezondheid.

DSC01930
De Tempel van De Magische Bongerd

We willen allemaal gezond zijn. En gelukkig. We willen dat anderen ons lief hebben en we willen genoeg te eten hebben en de hypotheek betalen van ons huisje in het bos. We willen ook wat tijd voor onszelf. En genoeg rust en een beetje plezier. We willen iemand omhelzen, iemand om mee te vrijen en iemand om mee te lachen.

En hoe meer we willen, hoe moeilijker het wordt om dat allemaal voor elkaar te krijgen.

 

 

Het geheim van een gezond, gelukkig leven moet wel bijzonder zijn, kostbaar, moeilijk te vinden en nog moeilijker om voor elkaar te krijgen.

Nou, dat is dus niet zo. Het is juist heel simpel. Zo simpel, dat we eroverheen kijken. Hier komt het:

We worden gezond en gelukkig zodra we ons afstemmen op het Grote Geheel.

Is dat alles?  Zo simpel? Waarom lukt dat dan niet?

Het lukt niet, omdat we het Grote Geheel voortdurend vergeten. Dat is in ons ingebakken, als mens. Op aarde heerst de herhaling:  alles moet de hele tijd opnieuw. Slapen, eten, ademhalen, koken, schoonmaken, verzorgen,voeden, repareren, zo ziet leven op aarde eruit. Er komt geen eind aan. Het leeft maar en het leeft maar en het groeit en het groeit. Eeuwig leven, inderdaad. Het leven is een dans.

Daar dansen wij dus maar in mee.

Daarom is een dagelijks ritueel best fijn. Iets om elke dag te herhalen en even in de verbinding te duiken. Iets om de dans weer in de pas te krijgen, zodat het leven niet de hele tijd op onze tenen gaat staan.

Een van de manieren om je af te stemmen, is door je te verbinden met de getijden. En dit ritueel is daar heel fijn voor.

Ik doe dit ritueel ‘s morgens vroeg met mijn eerste kop thee. Buiten. Een moment waarin ik me letterlijk, fysiek,  even met mijn omgeving verbind. O ja,denk ik dan. Dit is de aarde, hier is mijn huis, hier zijn mijn vrienden, de bomen. Hier is de zon, de wind, het land, mijn achtertuin. Dit ben ik.

Het ritueel zag ik in de film The Story of the Weeping Camel. Een stokoude nomadenvrouw gooide met een bijna nonchalant, eeuwenoud gewoontegebaar een schep thee in de vier windrichtingen. Het lied kreeg ik ooit van een dierbare lerares. De muziek laat ik gewoon ontstaan tijdens het zingen.

Leven tot leven. Vrouw tot vrouw. Zij naar mij. Ik naar jou.

Het zevenvoudig Awen.

Een eenvoudig ritueel om je dagelijks af te stemmen op het Grote Geheel.

Je kunt het ritueel buiten uitvoeren met thee of wijn, die je naar de windstreken plengt.

Of binnen met een kaarsvlam die je naar de windstreken opheft.

 

Ik zing Awen! naar het oosten, waar het leven is.

Ik zing Awen! naar het zuiden, waar  het licht is.

Ik zing Awen! naar het westen, waar de liefde is.

Ik zing Awen! naar het noorden, waar de wet is.

Ik zing Awen! naar boven, waar de wijsheid is.

Ik zing Awen! naar beneden, waar de waarheid is.

Ik zing Awen! naar binnen, zodat het leven in mij vrede maakt met het leven rondom mij.

 

Dat is alles.

 

Het tijdstip op de dag of in het jaar bepaalt waar je begint.

In de lente of ‘s morgens vroeg begin je in het oosten.

Zomer, middag: zuid

Herfst, avond: begin in het westen. Winter, nacht: begin in het noorden. Zo komt er ook een jaar patroon in je ritueel. Dat doet iets.

De drie boven, beneden, binnen markeren de persoonlijke getijden.

Geboorte, begin van iets: begin dan boven.

Dood, afscheid van iets: begin beneden.

Bij plechtige toewijding aan iets: begin binnenin.

 

Awen is Welsh voor levenskracht. Hwt is niet mannelijk of vrouwelijk, het is niet yin of yang of zoiets. Het is gewoon levenskracht. Je weet wel, die kracht die de grassprieten door het asfalt heen omhoogstuwt en die de  monarchenvlinders duizenden kilometers ver laat vliegen. Dat is Awen.

De danspartner van Awen is Nwyvre. Nwyvre is het gewoontepatroon, de drager, de bedrading. Nwyvre wordt zelden genoemd. Nwyvre is onzichtbaar, het Mysterie. Je ziet er pas iets van als Awen, de kracht, erlangs stroomt. Awen is Go. Nwyvre weet, waarheen.

Zo simpel is het echt. Zo simpel, dat we eroverheen kijken. Gelukkig is het ook zo simpel dat we het in een oogwenk weer kunnen oppakken.

Awen!

En jij? Heb jij ook een ritueel dat je graag doet? Wat is jouw manier om terug te komen tot de eenvoud? Deel het met ons. Delen = leven, en leven trekt leven aan.

5 wijze manieren om je lichte Bron te vinden

Edward_Barton_One_with_the_Sea

Regeren is vooruitzien,’ zei Agamemnon.

Maar ik [Elora] wist dat vooruitzien alleen zin heeft als de stroom der getijden kalm verloopt. En in dat soort tijden is er geen verziende blik nodig. Pas wanneer de weg afbuigt en de tijden kolken, moeten we verder kijken, juist als de beelden troebel zijn en vertekend. Vooruitzien is dan zinloos, men moet koers zetten in het duister, op het baken van wijsheid en verlangen. Zo trekt men een pad van licht door de tijd.

Dit was de kennis van de Vrouwe, en het is een wijs man die Haar zoekt.

 Uit: In Persephone’s armen, door Debora Zachariasse

Hoe trek je een pad van licht door duistere tijden?

1. Wijsheid. Ontdek de spirituele wetmatigheden. Als de tijden turbulent zijn raken alle patronen vertekend. Maar de spirituele wetmatigheden zijn eeuwig en even betrouwbaar als natuurwetten. Op wetten kun je blind varen.

2. Luisteren. Er zit een kloof tussen ons en onze bron. Ook zo’n wetmatigheid. Die kloof overbrug je door stil te zijn en te luisteren. Mindfulness is onmisbaar. Maar je moet wel weten, waarnaar je luistert.

3. Vragen. De bron reageert op onze vragen. Affirmaties zijn goed, vragen zijn beter. Schrijf het toe aan de spiegelneuronen, aan het veld, aan de god die je vereert, noem het hoe je wilt, maar het is een gegeven dat de bron reageert op vragen. Leer vragen te stellen. Word je bewust van je verlangen. Werk niet alleen met woorden, maar gebruik beelden, symbolen en verhalen.

4. Vertraag. De bron antwoordt per definitie. Door bewust te luisteren en te vragen, breng je een stroom op gang. Maar er is een kloof tussen ons en de bron. Een synaps. Een kwantumsprong. het antwoord komt altijd indirect.Daarom gaan veel antwoorden aan ons voorbij. Weef een schepnet van aandacht en sta klaar om de overvloed op te vangen. Vertraag en let op. Vang.

5. Houd overzicht. Hoe past je plan in het grote geheel? Als je werkt vanuit de bron, komt alles samen, alles grijpt op elkaar in. Zonder dat je alles hoeft te bedenken, krijg je een ecologisch samenhang. Hart, hoofd, handen, alles grijpt inelkaar.

Nou, dat is het. Eenheid in het patroon; diversiteit in de uitvoering.

Denk groots, doe klein.

Wees ruimdenkend en kniel voor het onooglijke. De aarde is niet glorieus en ook niet netjes of overzichtelijk. Leven kent geen diploma’s. Ze is onooglijk, rommelig, ontembaar en wild en smoezelig. Maar zij is het die ons draagt en ons voedt en ons verfrist.

bron kameroenVerlang je naar een goed gesprek of wil je raad bij het vinden van jouw Bron? Maak een afspraak voor een Reis naar de Bron met Debora  Zachariasse.